Endocriene of hormonale afwijkingen

Bij groei en ontwikkeling speelt een aantal hormonen een belangrijke rol: voor sommige hormonen geldt dat een tekort ervan leidt tot groeivertraging, andere hormonen zijn de oorzaak van te geringe groei wanneer er te veel van wordt gevormd.

Endocriene aandoeningen met groeivertraging als gevolg zijn Groeihormoontekort, Schildklieraandoeningen en Bijnieraandoeningen.


Groeihormoontekort
Groeihormoontekort komt relatief zelden voor als oorzaak van groeiachterstand. Er zijn een aantal oorzaken van groeihormoontekort. Een van de oorzaken is dat de hypofyse, waar vele hormonen worden aangemaakt en aan het bloed worden afgegeven, niet voldoende groeihormoon produceert. Soms is de verminderde werking van de hypofyse genetisch bepaald, soms is de oorzaak onbekend. Maar de hypofyse kan ook in zijn werking worden belemmerd wanneer er een tumor aanwezig is of na een herseninfectie of ernstig hoofdletsel.
Naast groeihormoon produceert de hypofyse ook andere hormonen. De verminderde werking van de hypofyse kan betrekking hebben op alleen groeihormoon, maar ook op meerdere hypofysehormonen. Als alle hypofysehormonen afwezig zijn, spreekt men van totale uitval van de hypofyse.


Schildklieraandoeningen
Een tekort aan schildklierhormoon kan leiden tot groeivertraging. Afbuiging van de groeicurve is zelfs vaak de belangrijkste klacht wanneer bij kinderen een tekort aan schildklierhormoon optreedt. Na behandeling met schildklierhormoon vindt over het algemeen inhaalgroei plaats, maar niet altijd wordt de oorspronkelijk verwachte volwassen lengte gehaald.


Bijnieraandoeningen
De bijnier maakt bijnierschorshormoon (cortisol). Een teveel aan cortisol leidt tot groeivertraging.